Eerst waren er beelden en de ultieme verwondering. Iedere vorm van taal ontbrak. Toen was er taal en woorden schoten tekort om de beelden te duiden. Ik stortte mij op de taal omdat daar de beperking lag. Nu, een leven later, stort ik mij op de beelden. Een reis van taalbeeld naar beeldtaal. Maar wat een leven lang gebleven is, is de verwondering bij de vele beelden. Wezenlijk is er niets veranderd. Zowel in taal als in beeld heb ik geleerd mijn eigen realiteit te creëren.

Zie ook: http://www.pimm.nu